Każdy z nas ma w swoim otoczeniu co najmniej jedną osobę typu bluszcz. Psychologowie tym mianem określają jednostki zależne i w pewien sposób toksyczne. Przyjrzyjmy się więc temu, jak rozpoznać osoby typu bluszcz oraz jak sobie z nimi radzić.

Kim jest osobowość typu bluszcz?

W powszechnej opinii uważa się, że słowo bluszcz pasuje głównie do kobiet, które mają w zwyczaju owijać się wokół swojego partnera. Tymczasem osobowość typu bluszcz może występować u obydwu płci. Osoba bluszcz to ktoś, kto przejawia pewną nieporadność a w związku, taka osoba jest bardzo oddana i uzależniona od drugiej strony. Ma one też skłonność do dużych poświęceń a w relacjach partnerskich i daje z siebie więcej niż to konieczne. Wynika to z pewnych zaburzeń lękowych i specyficznego sposobu myślenia. Taka osoba jest przekonana, że jeśli będzie spełniać wszelkie potrzeby partnera, będzie na każde zawołanie, to partner nigdy jej nie opuści. Zadaniem psychologów takie zachowania przejawiają przede wszystkim te osoby, które w dzieciństwie i okresie dorastania cierpiały na głód więzi. Takie osoby bardzo boją się porzucenia i przez to stają się nadopiekuńcze. Tego typu zachowania na początku związku mogą wydawać się atrakcyjne, jednak z czasem stają się męczące, bo partnerowi związanemu z osobą typu bluszcz zaczyna brakować wolności i przestrzeni. 

Jakie są typowe zachowania osoby typu bluszcz?

Osobowość typu bluszcz ma także skłonność do stosowania szantażu, który nie jest wyrażany wprost. Występuje tutaj swego rodzaju uwikłanie emocjonalne, bo osoba bluszcz jest zawsze do dyspozycji, chętna do pomocy, w związku z czym lubi u drugiej strony wzbudzać poczucie winy. Warto pamiętać, że jest to osoba, która stale boi się, że związek może się skończyć, co determinuje jej działania. 

Jak postępować z partnerem bluszczem?

Osobowość typu bluszcz bywa trudna we współżyciu, bo odbiera przestrzeń i wolność. Jeśli chcemy naprawić relację z taką osobą z całą pewnością potrzebna będzie profesjonalna psychoterapia. Warto aby partnerzy przeprowadzili między sobą także szerszą dyskusję na temat poczucia bezpieczeństwa i zaufania. Należy otwarcie zakomunikować, co przeszkadza nam w zachowaniu drugiej osoby. Dobrze jest też zapewnić ją o sile swoich uczuć.